Wykonanie rynien na gzymsach – na co zwrócić uwagę?

Większość rynien znajduje się bezpośrednio pod okapem dachu. Jednak nie zawsze takie rozwiązanie jest możliwe lub pożądane i rynna zostaje zainstalowana na gzymsie budynku. Na co należy zwrócić szczególną uwagę decydując się na tą dość nietypową metodę?

Przede wszystkim należy pamiętać, że nieszczelność rynny okapowej nie jest tak wielkim problemem jak szczelina w rynnie gzymsowej. O ile drobne przeciekanie z tradycyjnej instalacji nie wywoła poważnych uszkodzeń, to wyciek z korytka położonego na gzymsie sprawi, że zewnętrzna ściana budynku zostanie narażona na niszczące działanie wilgoci. Dlatego warto zadbać aby rynna przeznaczona do instalacji na gzymsie była trwała, szczelna i odporna na działanie warunków atmosferycznych.

Rynny wykonane z tworzyw sztucznych cechują się sporą rozszerzalnością termiczną i w przypadku wystawienia ich na działanie słońca lub mrozu trzeba liczyć się z możliwością powstawania nieszczelności na łączeniach. Dlatego rynna gzymsowa powinna być wykonana ze stali, aluminium lub miedzi. Metal znacznie lepiej poradzi sobie w trudnych warunkach i pozwoli znacznie dłużej cieszyć się skutecznym i szczelnym systemem orynnowania. Do montażu na gzymsie lepiej też wykorzystać korytka o przekroju kwadratowym z racji ich większej pojemności w stosunku do półokrągłych odpowiedników o tej samej szerokości.

Oprócz doboru samych elementów, równie ważny jest sam montaż – to jego dokładność zapewni efektywność działania rynny gzymsowej. Przed montażem obróbek blacharskich trzeba zadbać o wzmocnienie krokwi impregnowanymi deskami lub płytami wiórowymi. Do nich dopiero instalowane mogą być mocowania pasa podrynnowego, który powinien ukształtowany być w formie litery Z.

Haki służące do montażu rynien przykręcane są do krokwi, łat lub deski okapowej w taki sposób by rynny opierały się o powierzchnię gzymsu lub zwisały nad nim. Ważne by zadbać o zachowanie szczelności oraz odpowiedni spadek w kierunku odpływów – zalecana wartość to zwykle od 0,2 do 0,5% (od 2 do 5 milimetrów na każdy metr rynny) . Same rury spustowe powinny być prowadzone na zewnątrz.

Łączenie samych rynien z rurami spustowymi odbywa się z pomocą specjalnych kształtek nazywanych sztucerami, które mogą zostać ukryte w gzymsie, przechodzić przez niego lub być umieszczone nad jego powierzchnią. W miejsce sztucerów można także wykorzystać lejowate naczynia zbiorcze, które obejmują rynnę w miejscu odpływu. Omijanie gzymsu przez rurę spustową realizuje się przez zastosowanie specjalnych kształtek, które pozwolą poprowadzić rurę prostopadle do ściany mimo uskoku architektonicznego.

You may also like...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *